Vanwege de vele positieve reacties uit het buitenland werd in 2003 een mini straalplaat met 3 Engelstalige nummers en vier “oude” Nederlandse nummers uitgebracht. “Resist to exist” zorgde ervoor dat de boodschap ook over de landsgrenzen verspreid werd. De muzikale stijl is te omschrijven als een kruising tussen metal, hardcore en folkmetal. Vooral de nummers “Redbeard’s Poem” en “Devil out of me” (een nogal onconventionele tekst over Vlad Dracul) gooide hoge ogen. Nummers als “Spreek Nederlands, lul”, “Mijn Nederland” en “Radio rotzooi” werden in een nieuw jasje gestoken.

Ondertussen bleef Standrecht optreden met als hoogtepunt een optreden in Gent (Vlaanderen) wat ontaarde in een waar media spektakel. De “linkse” mediahetze tegen Standrecht bereikte een waar hoogtepunt. Verdraaiingen van feiten en leugens werden zonder scrupules verspreid door kranten zoals “De Morgen”. Om nog maar niet te spreken over de leugens van allerlei schimmige neo - communistische en extreemlinkse/fascistische organisaties. Teksten als: “Standrecht komt Gent terroriseren” werden verspreid en er zou een tegendemonstratie plaatsvinden.

Extreemlinks publiceerde zelfs fictieve Standrecht teksten om op een wanhopige manier aan te kunnen tonen hoe fout en verschrikkelijk Standrecht wel niet is, en de, in hun zo gewenste overbekende ideologische hoek, te duwen. Dit alles had weinig effect; gelukkig is er internet waar de wakkere nieuwslezer de feiten en teksten zelf kan controleren.
 
Door de jaren heen is Standrecht een begrip geworden in Nederland en Vlaanderen, en door het verschijnen van de mini straalplaat "Resist to Exist" had Standrecht ook in het buitenland bekendheid gekregen. Daarom bracht Standrecht een dwarsdoorsnede van de “oude” Nederlandstalige nummers van de eerste 2 straalplaten in het Engels opgenomen om, op veler verzoek, de boodschap ook over de grens te verspreiden.

In 2004 verscheen “Heretic Anthology”, de 4e straalplaat van Standrecht. 
16 nummers, waaronder 1 nieuw nummer en 2 nummers opgenomen tijdens een kroegoptreden, brengen hardcore, metal, rock en folkmetal welke niet in een simpel hokje te plaatsen zijn.

Na het verschijnen van de “Heretic anthologie” plaat deed Standrecht een aantal optredens met verschillende bands. Een hoogtepunt was het “Rock voor Dietsland” optreden op 15 oktober 2006 waar Standrecht samen met Lionspride uit Vlaanderen en Brigade M optrad, op wat tot nu toe het grootste politiek incorrecte concert in Nederland is geweest!

Enkele maanden later werd Standrecht gevraagd om een optreden in Vlaanderen te doen. Maar vanwege de enorme mediasensatie die dat op gang bracht (Standrecht was wederom voorpagina nieuws) moesten de organisatoren het geplande optreden afzeggen. De overheid bedreigde kroegeigenaren; als ze Standrecht lieten optreden zouden ze hun drankvergunning kwijtraken en de politie controleerde zelf boerderijen in de omgeving omdat het gerucht ging dat Standrecht ergens in een boerenschuur ging optreden. Een mooi voorbeeld van hoe een zogenaamde democratie plotseling kan veranderen in een politiestaat. Hoezo vrijheid van meningsuiting?

Later dat jaar verlieten Nieke en John de groep omdat ze de verplichtingen die spelen in Standrecht met zich meebracht niet meer konden combineren met hun werk en privé-leven. Standrecht vond vervanging in Niels op het Slagwerk, Geert Wolfhagen terug op gitaar, Henri op gitaar en Gwende op gitaar, bas, blokfluit en zang

Na een aantal jaren aan het “metalen front” vertoeft te hebben werd het tijd voor iets anders. Tekstueel veranderde er weinig maar muzikaal maakte de band een ommekeer. Standrecht die bij vriend en vijand bekendheid verwierf met snelle punkrock nummers als “Naar walhalla” en “Spreek Nederlands, lul” had nu het akoestische pad ingeslagen.

Op deze, nu alweer 5e studio album van de band, brengt Standrecht een zeer gevarieerd aantal liedjes ten gehore. Van een aantal snelle folkrock nummers als “Lekker dingen kopen” en “Homo sapiens passivus” tot onvervalste meezingers als “Wodan’s dochter” en “Horen zien en zwijgen”. Ook enkele traditionele liederen uit het eigen vaderlandse muzikale erfgoed zoals “Wij zijn bereid” en “het Geuzenlied” uit de tijd van de 80-jarige oorlog, sieren deze plaat en er staan een aantal prachtige ballades op de plaat, ondermeer “Zwart als Ravenveren” en “Blijf met je klauwen van mijn land”.

De teksten zijn zoals altijd messcherp en erg origineel. Teksten over de multiculturele dictatuur, de decadente consumptiemaatschappij en weg met onszelf mentaliteit zetten de toon voor deze plaat. Maar zeker zullen ook de heidense thema’s en de traditionele nummers hun bijdrage leveren tot kennis over Nederlands en Vlaanderens erfgoed, wat in deze tijd helaas door velen verkwanseld, vergeten en uit onwetendheid verafschuwd wordt.

Of zoals Fenris postorder “Zwart als Ravenveren” omschreef:
“Het resultaat mag gerust een openbaring worden genoemd! Prachtige, toegankelijke liederen met sterk doordachte teksten, mooie bewerkingen van traditionele liederen en onvervalste danskrakers.” 

In oktober 2007, na een lange afwezigheid, trad Standrecht voor het eerst weer op met de nieuwe bezetting. Een maand later volgde de Mini-veldtocht 2007. Op 16,17 en 18 november werd er samen met het Nederlandse Jupiter en het Italiaanse Skoll opgetreden in Nederland, Duitsland en Vlaanderen. In Duitsland werd ook nog gespeeld met Carpe Diem en in Vlaanderen met Druïde. Een organisatorisch huzaren stukje (mogelijk gemaakt door Fenris en Muziek met Wortels); omdat het al moeilijk is om een enkel optreden van niet politiekcorrecte bands voor elkaar te krijgen, laat staan 3 achter elkaar.

Ondertussen staan de eerste optredens voor 2008 alweer in de planning en is Standrecht alweer begonnen aan materiaal voor wat alweer hun 6e plaat gaat worden. Wordt vervolgd!